![]() | Ik ben er stuk van... U heeft het waarschijnlijk ook wel eens ervaren. Bij het luisteren naar muziek lijkt de omringende wereld op te gaan in volstrekte vertedering. Het zijn uitsluitend nog hemelse klanken welke tot diep in de ziel weten door te dringen. En hoe dat nou komt, wat er zorgt voor zo'n ervaring? Een antwoord kan ik er niet op geven. Recensenten schijnen het doorgaans wel te weten. Althans zo lijkt het als je hun proza er op naslaat. Maar hoe vaak worden door hun gebezigde woorden niet gelogenstraft bij het beluisteren van bejubelde cd's? Mijn stelling is dat over muziek zo min mogelijk geschreven moet worden. Woorden kunnen de intrinsieke schoonheid van veel toonkunst te vaak niet beredeneren. Laat me dat aan de hand van een tweetal voorbeelden illustreren. |
|
|
|
Actueel aanbevolen Spotlight www.preludeklassiekemuziek.nl |