Tage Alter Musik Regensburg 2018

Afgelopen Pinksterweekeinde verkeerde ik voor het derde jaar op rij onder de bezoekers van de Tage Alter Musik Regensburg. Besteedde ik eerder uitgebreid aandacht aan de concertervaringen die ik daar opdeed, deze keer volsta ik met een kortere bespreking. Welnu, het was weer volop genieten in de historische Duitse stad aan de Donau. Lees verder Tage Alter Musik Regensburg 2018

Met tranen in de ogen…

Dramatisch ga ik er niet over doen, maar hoe kritisch kun je zijn als handelaar in klassieke cd’s? Mijn aanbevelingen komen enkel en alleen voort uit persoonlijke waarderingen en worden niet gevoed door promotionele acties van cd-producenten en/of bijdragen van recensenten. Soms is de kwaliteit van een productie zo hoog dat er wat mij betreft gesproken kan worden van universele schoonheid. Staat u mij toe als voorbeeld te noemen de door Alpha uitgebrachte cd Larmes de Résurrection van het door Simon-Pierre Bestion geleide ensemble La Tempête. Toen ik deze cd voor het eerst beluisterde wist ik niet wat me overkwam. Lees verder Met tranen in de ogen…

Johann Sebastian Bach en zijn musici in Leipzig

In de Volkskrant van vrijdag 16 maart 2018 wordt aandacht geschonken aan het proefschrift Johann Sebastian Bach en zijn musici in beide hoofdkerken te Leipzig van de hand van Rens Bijma. Bij het artikel was een link geplaatst die verwees naar de mogelijkheid het proefschrift te downloaden. Vanzelfsprekend heb ik daar gebruik van gemaakt. Sinds begin jaren tachtig van de vorige eeuw ben ik ervan overtuigd dat Bach het in Leipzig niet kon doen met grote koren en orkesten. In die jaren bracht ik tweemaal een bezoek aan Leipzig. Daar bezichtigde ik vol ontzag zowel de Thomaskirche als de Nikolaikirche. Lees verder Johann Sebastian Bach en zijn musici in Leipzig

Eeuwigheidswaarde…

Er zijn cd’s die eeuwigheidswaarde hebben. U herkent ze vast ook wel in uw verzameling. Het kan echter voorkomen dat zo’n altijddurende voorkeur-cd ingehaald wordt door de actualiteit. Zo was ik er jarenlang van overtuigd dat Johann Sebastian Bachs Matthäus-Passion het best in handen was van het door Masaaki Suzuki geleide Bach Collegium Japan. Toen kwam, inmiddels al weer tien jaar geleden, het Engelse label Linn met een versie van Bachs meesterwerk uitgevoerd door John Butt en zijn Dunedin Consort & Players. Begrijpt u mij niet verkeerd, deze versie maakte die van het Bach Collegium Japan er niet minder om, maar als ik privé luister naar de Matthäus-Passion dan is het naar die van John Butt…
Lees verder Eeuwigheidswaarde…

‘Venezia Millenaria 700-1797’

Misschien is het u opgevallen dat de nieuwste productie van Jordi Savalls label AliaVox, ‘Venezia Millenaria 700-1797’, ontbreekt in het overzicht van Prelude-aanraders. De zwaarlijvige uitgave – twee sacd’s verpakt met een boekwerk – wordt gepresenteerd als een eerbetoon aan de republiek Venetië. Vanwege de ligging van de stad aan het water en de bruggen ontstonden er naast handelsrelaties ook culturele banden met het Byzantijnse Imperium. Dit zorgde eeuwenlang voor de muzikale kruisbestuivingen tussen Oost en West. De twee sacd’s met boek heb ik opgenomen in mijn privécollectie en daar heb ik geen spijt van. Voor een overzicht van de vastgelegde muziek verwijs ik u kortheidshalve naar de inhoudsopgave van de set.
Lees verder ‘Venezia Millenaria 700-1797’

Over opgerekte grenzen en muzikale voorkeuren…

De Raad voor Cultuur adviseert in haar Sectoradvies Muziek de regering subsidies meer ten goede te laten komen aan de genres pop, urban, dance en het Nederlandse lied. Om dit mogelijk te maken kan volgens de raad de subsidiekraan voor de sector klassieke muziek nog verder worden dichtgedraaid. Logisch, want het zijn voornamelijk witte Nederlanders die klassieke muziek consumeren en hun portemonnees zijn voldoende gevuld, zo staat vrij vertaald te lezen in het advies dat de raad vandaag heeft gestuurd naar Den Haag. Je hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen hoe dit rapport door politici die hun smartphones vooral hebben volgeladen met popmuziek zal worden ontvangen. Lees verder Over opgerekte grenzen en muzikale voorkeuren…

Zeker wel heilig!

In de Volkskrant van 27 september 2017 komt contratenor Maarten Engeltjes aan het woord. Hij spreekt over zijn nieuw opgerichte barokensemble PRJCT en laat onder andere weten: “De laatste tijd zie je dat veel barokensembles zich aan cross-overs wagen, maar daar heb ik niks mee – we gaan niet ineens met een saxofoon spelen. Ik denk dat we die crossoverdingen vooral te danken hebben aan de fondsen die almaar vragen om vernieuwing. De muziek die ik zing, heeft drie fucking eeuwen doorstaan, moeten wij dan de inhoud veranderen?” Net als andere ensembles die zich niet overgeven aan het modeverschijnsel dat cross-over heet, heeft ook Engeltjes ervaren dat de fondsen hun beurzen gesloten houden voor musici die ervoor kiezen de eeuwenoude muziek uit te voeren op een wijze die wél recht doet aan de oorspronkelijke compositie. Ik vind dat hij een sterk punt heeft, maar ik voel mij net als de zanger een roepende in de woestijn. Een paar jaar geleden promootte het lijfblad van de Klassieke Zaken Christina Pluhar’s cd Music for a While met muziek van de jazzcomponist […] Henry Purcell. Lees verder Zeker wel heilig!

Voor sommigen blijft het tobben met oude instrumenten…

Hoe lang is het geleden dat pagina’s vol met gerecenseerde klassieke cd’s wekelijks de landelijke kranten vulden? Tegenwoordig vormen klassieke cd’s een minderheid op die pagina’s. In de Volkskrant (VK) van vandaag (11.08.17) vallen drie van de negen besproken cd’s in de categorie klassiek. Als regelmatig bezoeker van de website van Prelude moet het u opvallen dat die bijzonder actueel is. Zo niet de kranten. Vorige week besprak de VK een cd met met muziek van Henricus Isaac uitgevoerd onder leiding van Jordi Savall, een productie die u eerder dit jaar in mei al aantrof op de website van Prelude. Lees verder Voor sommigen blijft het tobben met oude instrumenten…

Analoog versus digitaal

Liefhebbers van de analoge geluidsdrager kom je steeds vaker tegen. Je hoort ze zeggen dat de grammofoonplaat veel mooier klinkt dan de compact disc. Vooral warmer ook. Logisch, want er valt veel meer te horen via een grammofoonplaat, zei laatst zo’n vinyl-adept tegen me. In mijn gedachten keerde ik terug naar de introductie van compact disc. Op televisie zag ik Willem Duys begin jaren tachtig van de vorige eeuw het zilveren schijfje demonstreren en ik wist gelijk dat ik zo’n cd-speler wilde hebben. Eindelijk verlost van wow en flutter en plotseling opspelende spetters en tikken! Het moet begin 1984 zijn geweest dat ik mijn eerste cd-speler, een Philips CD100, aanschafte. Aangesloten op een Sansui-versterker luisterde ik via mijn set Wharfedale-luidsprekers naar het meegeleverde demonstratie cd-tje. Wat een geluid! Ik was verkocht en begon met het opbouwen van een cd-collectie.
Lees verder Analoog versus digitaal

Tage Alter Musik Regensburg, editie 2017

Afgelopen Pinksterweekeinde bezocht ik voor het tweede achtereenvolgende jaar het oude-muziekfestival Tage Alter Musik in het Duitse Regensburg. En dat was niet voor het laatst! Bij leven en welzijn hoop ik er volgend jaar opnieuw bij te zijn, want het beviel weer uitstekend in de historische stad aan de Donau. Ik zal u niet vermoeien met uitvoerige reis- en concertverslagen. Wat ik u wil laten weten is dat vrijwel alle door mij bezochte concerten het bezoek aan Regensburg zeer waardevol maakten. De toon werd al direct positief gezet door de Regensburger Domspatzen en het Oostenrijkse L’Orfeo Barockorchester. Met een viertal vocale solisten, waaronder de voortreffelijke sopraan Hannah Morrison, verzorgden zij in de afgeladen Dreieinigkeitskirche het openingsconcert met louter muziek van Joseph Haydn. Werd diens 38e symfonie al meesterlijk uitgevoerd, de wijze waarop zijn toonzetting van het Salve Regina voor sopraan en orkest en de Cäcilienmesse voor het voetlicht werden gebracht maakte dat ik al mijn vooroordelen ten aanzien van het jongenskoor snel moest corrigeren! Lees verder Tage Alter Musik Regensburg, editie 2017