Jantje zag eens beeldjes hangen, O! als Edisons zo groot…

Een dag of wat geleden glijdt er een wonderlijke boodschap in mijn mailbox. Ze is afkomstig van de stichting Edison. Ik word bedankt voor de door mij uitgebrachte stem op de ‘Bach – Mattheuspassie in de categorie Publieksprijs Klassiek’. Of ik mijn stem even wil bevestigen. Daar kijk ik vreemd van op. Op de hertaalde versie van Jan Rot noch op die van Ton Koopman (ook genomineerd) heb ik een stem uitgebracht. Sterker nog, ik doe aan die hele onzin niet mee en heb dus in het geheel geen gebruik gemaakt van mijn stemrecht.

Aan het voorval zou ik nooit meer gedacht hebben als ik niet nieuwsgierig naar de reactie van Rot op zijn nominatie vanochtend een blik had geworpen op diens website. Daar komt de aap al snel uit de mouw. De liedjeszanger zélf heeft Preludes e-mailadres gebruikt om zijn stem uit te brengen. In de ‘Janshoek’ lees ik: “Dus je komt [sic] zomaar een willekeurig mailadres invullen en…”Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Een stem op Bach Mattheuspassie voor prelude@xs4all.nl. ‘Hartelijk dank voor uw stem’ meldde het scherm opgewekt. Snikkend van het lachen stond ik al in de tuin.”
Als Rot even later ook nog een stem onder eigen naam uitbrengt, valt er bij hem een soortgelijk bericht als ik eerder ontving in zijn mailbox. Rot meldt: ‘Een volgende stem op stichting@janrot.nl deed het wel en gelukkig bleek dat er eerst een email werd gestuurd waarmee je je stem kon bevestigen, zodat, mogen we als winnaar uit de bus komen, dit toch op eerlijke wijze is gebeurd en niet dankzij één valselijk gekregen stem van een klassieke platenwinkelier in het midden des lands.’

Mijn eerder geuite kritiek op zijn hertaalwerk zit de liedjeszanger nog steeds hoog. Hij lijkt er maar niet van los te kunnen komen. Op 10 april 2007 schrijft hij in hoekje: ‘O ja, en op zoek naar een mooie uitvoering van de Messiah van Händel leidde google me vannacht naar de winkel van rotfan Kees Koudstaal. Het te beluisteren fragment van dit Dunedin Consort bleek inderdaad van een adembenemende schoonheid want Koudstaal heeft een fijne smaak voor opnames volgens het boekje. De Schöne Müllerin die hij als alternatief biedt voor de door hem gebande Zomerreis was ook al zo mooi. (Voor mij niet of of, maar en en uiteraard.) Toch heb ik dezelfde cd’s ergens anders besteld, weliswaar goedkoper, maar zonder Koudstaal had ik ze niet gevonden, dus die paar euro verschil had hij wel verdiend. (Hij loopt ook al zoveel omzet mis omdat hij mijn cd’s niet verkoopt :-)’

Geloof het of niet, ik gun Jan Rot als geen ander zijn Edison. Twee zelfs.