NRC Handelsblad verwijst naar illegaal handelen

Op de valreep van 2004 wil ik nog even iets met u delen. Ik heb onlangs mijn abonnement op NRC Handelsblad opgezegd. Daar had ik zo mijn redenen voor. Aan de hoofdredacteur van de krant voor intellectueel Nederland schreef ik dat ik vanwege mijn beroep een goede kijk heb op dat wat zich afspeelt binnen de wereld van de klassieke muziek. Naar mijn mening pennen uw muziekrecensenten met de regelmaat van de klok maar wat neer, liet ik hem weten. Nou weet ik toevallig het een en ander van klassieke muziek, maar hoe zit het met de in zijn krant aangesneden onderwerpen waar ik weinig of niets van weet? Als uw muziekredactie er al zo weinig van bakt, schreef ik de hoofdredacteur, hoe zit dat dan met de rest van uw medewerkers? Ís uw krant wel de slijpsteen voor mijn geest? Natuurlijk heeft de heer Jensma het te druk met zijn deftige krant om op dit type uitdagende schrijvens te reageren. Als zijn abonnementenadministratie goed haar best doet valt ingaande 2 januari 2005 NRC Handelsblad niet meer automatisch op mijn deurmat. Nu nog wel. Zo kon ik in de krant van 21 december 2004 een bericht lezen onder het kopje ‘0605 gratis op het net’.

0605 is de laatste film van Theo van Gogh, de regisseur die een paar weken terug door een foute moslim is afgeslacht. De film over de door een verkeerde linkse vermoorde politicus Pim Fortuyn ging vorige week op het internet in première. Tot 18 december 2004 was de film voor € 4,99 als legale versie te downloaden. De opbrengsten vloeiden in een studiefonds voor de zoon van Theo van Gogh. Eind januari 2005 zal de film ook in de bioscoop te zien zijn.

Inmiddels blijkt de site van de verspreider van de film, provider Tiscali, te zijn gekraakt. Internetcriminelen bieden nu een kopie van 0605 ‘kosteloos’ aan. NRC Handelsblad verwijst smakeloos in het bericht naar een tweetal websites waar men zich aan die illegale acties schuldig maakt. De websites waar naar wordt verwezen stinken behoorlijk. Onder het mom van het vrije internetverkeer worden daar illegale muziek- en filmbestanden aangeboden. De eigenaren van de Kaazaa-achtige sites beroepen zich op het feit dat zij zich slechts bezig houden met het voor persoonlijk gebruik aanbieden van materiaal. Dat is natuurlijk flauwekul. Ze bieden een totaal verkeerd platform.

Minister van Justitie Jan Hein Donner, u weet wel dat is de man die na de moord op Van Gogh het ooit door zijn vader verordonneerde godslasteringsartikel nieuw leven in wilde blazen, houdt er wat betreft het illegaal downloaden van het internet een coffeeshopmentaliteit op na. Het via het internet aanbieden van Auteursrechtelijk beschermde bestanden is bij wet strafbaar gesteld. Download iemand vervolgens dat illegale bestand dan is er volgens de minister sprake van ‘het maken van een thuiskopie voor eigen gebruik’, hetgeen dan ook door de wetgever wordt toegestaan. Kan iemand mij het verschil uitleggen tussen deze vorm van het binnen halen van middels piraterij verkregen materiaal en het volgende hypothetische voorbeeld?
Jan stapt de Prelude-winkel binnen. In een onbewaakt ogenblik wandelt hij met een flinke stapel onbetaalde cd’s de winkel uit. Een misdrijf in de zin van artikel 310 (diefstal) van het Wetboek van Strafrecht mag ik hopen. Vervolgens neemt Jan plaats achter een marktkraam in het Baarnse dorpscentrum en biedt zijn gestolen waar gratis aan aan voorbijgangers die van de hoed en de rand weten. Die maken vervolgens weer kopieën van mijn cd’s voor vrienden en bekenden en ga zo maar door. Ik mag er toch van uit gaan dat dan de sterke arm ingrijpt inzake artikel 321 van het Wetboek van Strafrecht waarin het delict verduistering is vastgelegd.

logo_stichting_brein

De Stichting Brein bestrijdt sinds april 1998 de intellectuele eigendomsfraude namens producenten, uitvoerende kunstenaars, componisten, schrijvers en distributeurs van onder andere muziek- en video-producties. Op verzoek van Brein sluit de FIOD-ECD regelmatig illegale internetsites. Brein maakt op dit moment vooral jacht op zogenaamde eDonkey-portalsites die links aanbieden naar naar illegale bestanden met de nieuwste films, videospellen en cd’s. Het downloaden van de illegale waar met het benodigde programma eMule betekent automatisch dat de downloader de bestanden automatisch weer aanbiedt aan een ander en zich dus schuldig maakt aan het plegen van een strafbaar feit. En zo ontstaat een moeilijk te stuiten sneeuwbaleffect.

Het moge duidelijk zijn dat met het illegaal aanbieden van de film 0605 in strijd met de wet wordt gehandeld. In het bericht in kwestie verwijst NRC Handelsblad naar een tweetal websites waar die illegale handeling plaatsvindt. Door gebruik te maken van de kop ‘gratis op het net’ maakt NRC Handelsblad zich mijns inziens schuldig aan het misdrijf uitlokking. Een jurist zal deze opinie ongetwijfeld tot de grond toe weten te elimineren. Maar kan zo’n jurist mij uitleggen wat het verschil is tussen het verwijzen naar een gejatte film die gratis kan worden opgehaald en een verwijzing naar een marktkraam waar kosteloos eerder in de Prelude-winkel gestolen cd’s kunnen worden afgehaald?

Wat mij betreft blijft de schoen wringen en onderwijl kijk ik uit naar de 2e januari.