Ensemble Il Convito met Maude Gratton, Pablo Valetti en Bruno Cocset in Paaskerk

Het concert van komende zaterdagavond 30 maart in de Paaskerk staat geheel in het teken van Ludwig van Beethoven en kijkt daarmee vooruit op het Beethovenjaar 2020. Dan wordt gevierd dat de componist 250 jaar geleden werd geboren in het Duitse Bonn. Op het programma staan naast de trio’s voor viool, cello en fortepiano opus 1, nrs. 1 & 3 ook de sonate voor cello en fortepiano opus 5 nr. 2. De werken worden voor het voetlicht gebracht door het Franse Ensemble Il Convito van en met fortepianiste Maude Gratton. Lees verder Ensemble Il Convito met Maude Gratton, Pablo Valetti en Bruno Cocset in Paaskerk

Emmanuel Jacques en Maude Gratton schitteren in Baarnse Paaskerk

Klonk in mijn korte commentaar op het openingsconcert van de serie Oude Muziek-concerten in de Baarnse Paaskerk (zie elders op deze pagina) nog enige teleurstelling door over het aantal concertbezoekers die avond, van enige ontgoocheling zult u in het verslagje van het concert verzorgd door de Franse cellist Emmanuel Jacques en zijn landgenote Maude Gratton, fortepiano, niets bemerken. Niet dat er veel meer bezoekers getuige waren van hun optreden in de Paaskerk op zaterdagavond 1 november, maar ik heb mezelf opgedragen te leven met het feit van verminderde belangstelling en bovenal met de wél aanwezige liefhebbers – ze kwamen uit alle hoeken van het land op het concert af – vooral de zegening van een opnieuw prachtige concertavond te beleven.

Emmanuel en Maude trakteerden het publiek op een tweetal sonates voor cello en fortepiano van de Franse Beethoven: André George Louis Onslow (1784-1853). Wat een grootse muziek en welk een meeslepende vertolkingen! Ik verwijs u kortheidshalve naar het fragment van de concertregistratie onder de bovengeplaatste foto. En dan de twee solostukken die Maude voor haar rekening nam: Joseph Haydn’s pianosonate Hob. XVI:50 en Franz Schuberts Impromptu op. 90 nr. 3. Natuurlijk was er het fijnzinnige spel van de pianiste, maar wat een instrument had zij voorhanden. Gerard Tuinman had zich geen betere vuurdoop kunnen wensen voor de door hem gebouwde en echt eergisteren gereed gekomen kopie van een Weense Walter uit 1805. Voorzien van een nog maar zelden toegepaste tijdseigen besnaring was het instrument in alle opzichten in staat mee te werken aan de perfecte vertolking van een van mijn meest favoriete klavierwerken van Schubert. Enfin, ook hier kunt u via het tweede luistervoorbeeld hieronder naar luisteren.

1. Adagio & Finale, agitato e molto espressivo van de sonate opus 16, nr. 3 (Onslow)
2. Impromptu opus 90 nr. 3 (Schubert)
3. Toegift: ‘Du bist der Ruh’ D.776 (Schubert)

Ten slotte wil ik u deze middels een e-mail reactie van een tevreden liefhebber niet onthouden: “Ik ben nog steeds helemaal vol van het concert van vanavond. Het was voor mij een van de mooiste, zo niet het mooiste, tot nu toe. Alle concerten zijn eigenlijk wel raak, maar af en toe zijn er van die diamantjes die extra schitteren. Wat een muzikaliteit en wat een perfectie! De stukken hadden ook zo’n emotionele lading! Wat ben ik ongelofelijk blij met de concertserie, het is altijd weer een genoegen om naar Baarn af te reizen.